Bent u één jaar, twee jaar, tien jaar, twintig jaar getrouwd …? Niet alleen elk jaar in het huwelijk, maar ook elke dag is nieuw en anders. Wat al die jaren gemeen hebben, is dat we ze met dezelfde partner delen. Het eerste jaar zijn we verliefd en zien we veel dingen over het hoofd, zowel visueel als verbaal. We kunnen onze geliefde bijna alles vergeven, behalve misschien ontrouw. Sokken die door de kamer slingeren, een verfrommelde, natte handdoek op de badkamervloer, een onopgeruimd bord op tafel, een halfgelezen krant die op de bank is gegooid.
Maar als we verliefd zijn, zien we dat niet, en ruimen we die rommel zelfs graag op voor onze lieveling. Maar ook een ezel wordt doodgeslagen door honderd keer niets. Na verloop van tijd verdwijnt onze rust en beginnen allerlei kleinigheden ons te storen. Plotseling ontdekken we eigenschappen bij onze man die we voorheen niet opmerkten. En die beginnen ons te storen. Wat te doen?
Pak de zaken ONMIDDELLIJK aan! Stel ze niet uit tot volgende week, wanneer je een vrije zaterdag hebt, tot volgende maand, wanneer je schoonmoeder niet komt, tot volgend jaar, wanneer je op vakantie bent. Zodra je de oplossing één keer uitstelt, stel je het ook een tweede, derde en vierde keer uit en wuif je het weg met de gedachte dat je het wel z o of zo zult volhouden. Fout. Je houdt het weliswaar vol, maar in de loop der jaren stapelen woede, stress, ergernis en negatieve energie zich in je op. Ook al zeg je misschien tegen jezelf dat jij anders bent, dat je geen ergernis voelt. Kijk eens ‘naar binnen’ en wees eerlijk tegen jezelf. En geef toe dat je boosheid en woede voelt. Ieder van ons ervaart deze gevoelens en dat betekent niet dat we slecht zijn. Gevoelens moeten worden geuit, en niet naar binnen worden onderdrukt.
Realiseer je dat wanneer je je negatieve gevoelens onderdrukt, er niet over praat en ze niet verwerkt, ze zich na verloop van tijd in je zullen opstapelen. Je lichaam kan er niet mee omgaan en zal zelf je negatieve energie gaan afreageren. Hoe?
Plotseling merk je dat je, hoewel je matig leeft en een regelmatig en gezond levensritme aanhoudt, een ernstige ziekte krijgt. Je begrijpt niet waarom juist jij. Waarom? Omdat je altijd aan iemand of iets toegegeven hebt, dingen niet deed zoals jij het wilde, anderen diende en hielp tot je volledig uitgeput was. Je hebt er nooit op gelet dat je geen kracht meer had en ging door, zelfs als je reserves op waren. Thuis, op het werk, in je huwelijk, bij het helpen van anderen.
Daarom: denk eerst aan jezelf, wees lief voor jezelf en spreek je uit. Als je iets niet bevalt, zeg het dan. Zo bescherm je jezelf en je gezondheid.